این مقاله در ابتداء به مفهوم شناسی زبان قرآن و تاریخچه آن نیز معنای نماد و سمبل و رمز می پردازد. سپس سه رویکرد اساسی در نمادانگاری در مورد قرآن را بیان و بررسی می کند.نخست رویکرد نمادانگاری به معنای عام که کل قرآن را اشارات رمز آلود می داند معرفی کرده و مورد نقد قرار می دهد سپس نماد انگاری به معنای خاص در مورد صفات خدا را از قول پل تیلیش بیان کرده و مورد نقد قرار می دهد و در پایان نمادانگاری به معنای اخص را از قول شهید مطهری مطرح کرده که همان اشارات اخلاق و عرفانی در برخی گزاره های قرآنی همراه با حفظ خصوصیت معرفت بخشی آنهاست و در پایان به تفاوت نماد و تمثیل اشاره می شود. لطفا برای مشاهده چکیده عربی به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله پس از بررسی و نقد دو دسته رویکرد عمده هرمنوتیکی برای تاویل متن، روشی برای تاویل اشعار نمادین نیما یوشیج ارایه شده است. این دو دسته رویکرد عمده عبارتند از:الف: رویکردهایی که توجه خاصشان به فردیت و ذهنیت مولف است و به معنای نهایی، اصلی و قطعی و نیز کشف "معنای نهایی" متن معتقدند، ضمنا دانسته ها و شرایط خواننده در حال حاضر را برای تاویل، زیان آور می دانند.ب: رویکردهایی که اصالت را به متن و یا خواننده (تاویل کننده) می دهند و معتقد به معنای نهایی و اصلی و قطعی متن و یگانه تاویل صحیح نیستند و دانسته ها و شرایط تاویل کننده در حال حاضر را از شرایط تاویل می دانند.روش ارایه شده برای تاویل اشعار نمادین نیما در واقع، تلفیقی است با اندکی تعدیل، از دو دسته رویکرد بالا. در پایان مقاله اش "هست شب" نیما در چارچوب روش یاد شده تاویل شده است.